...... 100 ......

 YEAH!!!

..... jezusmina ik ga gewoon zomaar echt de 100 halen!!!

Niet te geloven zeg.....

verbeekthijssen heeft een chatbox aangemaakt. Echt leuk!!

Ik miste dat eigenlijk op de site al. Nu is het er!! Bedankt.

maanden!!!!

6 groene balkjes, 12 weken niet gerookt, ruim 2.500 sigaretten niet aangestoken....kan het eigenlijk nog steeds niet geloven. Toen ik alleen nog maar speelde met de gedachte om te stoppen met roken, en ik hier de blogs las, was ik zo onder de indruk van de mensen die al meer dan 100 dagen niet hadden gerookt. En nu...nog even en ik ben zelf zover!

Ik heb dit alles toch echt te danken aan "de opluchting". Door het boek en de cursus kon ik naar mijn verslaving kijken van een afstand. Alsof ik een ander was die naar mezelf keek. Ik weet nu van te voren wanneer ik de "trek" kan verwachten en vooral hoe ik daar dan mee om moet gaan. Eigenlijk zouden alle doktoren die mensen op hun spreekuur krijgen die willen stoppen met roken, moeten doorverwijzen naar een psycholoog. Roken is echt een psychisch probleem. De eerste paar dagen voel je natuurlijk ook wel de lichamelijke afhankelijkheid maar die stelt toch eigenlijk niet zo heel veel voor. Al het andere zit dus gewoon tussen de oren.

Vanmorgen onder de douche bedacht ik het volgende, ben benieuwd wat jullie daarvan denken:

Soms baal ik van mezelf dat ik in mijn hoofd toch nog redelijk vaak met het roken bezig ben. Ik lees hier vaak dat andere daar ook last van hebben. Ik bedenk me dan dat ik 28 jaar heb gerookt en je dat dus niet zomaar achter je kunt laten. Voor je gevoel is NA het stoppen met roken de gedachte eraan zo enorm. Je bent met niks anders bezig en dat komt door het stoppen...

Nu bedacht ik vanmorgen onder de douche dat die gedachte eigenlijk helemaal niet waar is. Toen ik nog rookte was ik juist de hele dag met roken bezig. Vanaf het moment dat ik mijn ogen opende begon de molen te draaien.... Snel douchen, koffie zetten en sjekkie draaien... in de auto naar het werk, file, ah, kan ik mooi een sjekkie roken... balen als je naar een feest kon, maar waar je niet mocht roken binnen. Voor ik er was begon ik al excuses te verzinnen om maar op tijd weg te kunnen zodat ik weer kon roken... Of het gevoel dat je geen shag meer had, de paniek die je dan voelde. Je deed er alles aan om zo snel mogelijk weer aan rookwaar te komen. Kon me niet schelen hoe ver ik daarvoor moest gaan... Eigenlijk leefde ik van sigaret naar sigaret. De hele dag, iedere minuut was ik dus met roken bezig, soms bewust, soms onbewust, maar het was er altijd....

En dan nu.... het denken aan roken en het ermee bezig zijn word toch echt minder. Eindelijk heb ik momenten dat het roken helemaal geen rol speelt.

Conclusie: Volgens mij is het dus zo dat we NA het stoppen pas echt minder met roken bezig zijn en niet zoals de verslaving ons wilt laten denken dat we NA het stoppen meer met roken bezig zijn.

Fijn weekend allemaal