Miekske - Stoppen met roken dagboek

Ik ben nu al zo'n drie weken bezig in mijn hoofd om te stoppen met roken. Ik lees hier veel dagboeken en ik moet zeggen dat dat echt fijn is. Het sterkt mij om te lezen dat echt NIEMAND spijt heeft van het stoppen met roken.

Ik ben er trouwens 100% van overtuigd dat roken echt een psychisch probleem is. Volgens mij zit het echt allemaal tussen de oren. Als het puur lichamelijk zou zijn, hoe kan het dan dat sommige mensen alleen bijv. 's avonds roken en dus overdag geen enkele behoefte hebben aan een sigaret? Ik denk dus dat dat komt omdat zij hun brein hebben geprogrammeerd pas 's avonds te roken. Zelf heb ik dat ook, ik ben ooit naar Amerika geweest en wist dat ik dus tijdens de lange vlucht niet kon roken. Tot mijn verbazing had ik daar dus ook helemaal geen moeite mee. Maar toen ik aankwam wist ik niet hoe snel ik een sigaret moest aansteken. Blijkbaar had ik dus mijn brein kunnen programmeren om pas te roken als ik er was, zonder dat het me moeite kostte. Gek, he.

Na het lezen van het boek (zie vorig bericht) heb ik met mezelf afgesproken dat ik niet zoals voorheen zoveel zou roken, maximaal 1 per uur. Het gekke is dat me dat eigenlijk heel goed af gaat. Ik rook(te) eigenlijk ook veel puur uit gewoonte. Op kantoor, iemand bellen, sigaret erbij. (Wij mogen nog roken bij ons op het werk) Of als ik iets moest doen waar ik echt mijn hoofd bij moest houden, dan rookte ik me ook suf. Ik dacht dat ik me beter kon concentreren als ik rookte. Allemaal onzin weet ik nu, want ik word juist afgeleid omdat ik steeds moet roken.

Maar goed om een lang verhaal kort te maken, ik ben toch ook al best wel een beetje trots. Vanmorgen besefte ik me dat ik, omdat ik nu al 3 weken ongeveer de helft rook van wat ik normaal rookte, ik toch al ruim 300 sigaretten minder heb gerookt als normaal!!

Nu die resterende nog......

Beste allemaal,

Zo'n 4 weken geleden, nadat ik een flinke verkoudheid had wat met veel hoesten gepaard ging, heb ik besloten om te gaan stoppen met roken. Ik riep het, en dacht meteen "Oh jee, wat zeg ik nou..."

Daarna op internet veel gelezen en gezocht wat voor mij de beste methode zou kunnen zijn. Ik kwam toen het boekje tegen van Jan Geurtz "de opluchting". Op internet kon je de eerste drie hoofdstukken van het boek lezen. Toen ik dit had gelezen liet het me niet meer los, ik wilde verder lezen, dus het boekje besteld.

Ik heb het boekje in drie dagen uitgelezen. Op zondagmorgen had ik het uit en er was inderdaad in mijn hoofd iets raars gebeurd. "s middags gingen we wandelen, het was mooi weer, dus even naar het centrum gewandeld. Daar werd op de terrassen natuurlijk volop gerookt en ik had echt zoiets van "pfff, wat een sukkels zeg, ze zijn alleen bezig om hun verslaving in stand te houden". Ik had echt medelijden met die rokers. 

Helaas heb ik die ochtend een fout gemaakt. Op het einde van het boek moet je eigenlijk de beslissing nemen om te stoppen met je verslaving. En dat had ik dus niet gedaan. Dus nadat we die middag thuis kwamen (heel de middag rookloos) en we nog lekker even in de tuin gingen zitten, heb ik toch maar weer zo'n stinkstok opgestoken. In mijn gedachten mocht ik dit ook want ik had immers nog geen definitieve beslissing genomen. (Typisch gevalletje verslaafde praat).

Dit alles is nu 3 weken geleden en het laat me dus niet meer los. Ik wil gewoon echt stoppen met roken. Ik heb alleen die laatste schop onder mijn kont nodig. Ik heb me dus ingeschreven voor de cursus "de opluchting". Volgende week zaterdag is het zover!! Gistermorgen dacht ik eraan en ik begon me echt zenuwachtig te voelen. Kan ik het wel, hoe moet het dan verder met me....Nou ja, dat soort vragen schoten door mijn hoofd. Vandaag hangt de vlag er weer heel anders bij. Laat het maar komen, ik ben er klaar voor, nog een paar dagen en dan hoef ik echt niet meer te roken. Haha, gek he.

Het lijkt me heerlijk om gewoon niet meer met dat stomme roken rekening te hoeven houden. Dat je gewoon overal naar binnen kunt lopen zonder dat je eerst paniekerig om je heen moet kijken "mag ik hier wel roken?". Of dat je na het eten gewoon lekker kunt na-tafelen zonder dat die idiote sigaret steeds tegen je roept dat hij aangestoken wil worden.

Ik hoop dat ik zaterdag die schop daadwerkelijk onder mijn kont krijg en dat ik hier de teller naar 100+ dagen zie gaan.